Breogán era o xefe dunha briga, ou comunidade que vive nun castro. Foi moi coñecido porque fixo construír unha torre moi grande nunha illa (algúns o atribúen A Cruña e outros a Betanzos). No cumio da torre facíase lume, que servía de faro pros navegantes fenicios.
Un día de outono, deses que o vento limpa o aire levándose lonxe a néboa e as nubes, o fillo de Breogán, Ith, subiu enriba de todo pra outear o horizonte. Alá lonxe, lonxe, onde acaba o mar, pareceulle ver unha terra verde como a nosa. A súa sangue celta comezou a rebulir no seu corpo, e foi correndo onda seu pai a preguntarlle se podía ir a explorar aquel territorio. Breogán consentiu, porén, pareceulle necesario que ata chegar ata alá, non baixase do seu cabalo.
Esa terra, era Irlanda, e esta historia, explica como a cultura celta se espallou ata aquelas terras que comparten con nós as gaitas, os torques, os castros e moito máis.
o que si me pregunto é... ¿alguén me pode explicar como fixo Ith para chegar a Irlanda sen baixar do cabalo?
que non é que non mo crea...
Sem comentários:
Enviar um comentário