e aquí estou, un día máis, tranquila por todo aquelo que pasou, e sen pensar en nada mais que en deitarme. son al 3.11 da maña, é xoves, non, xa é venres. No horizonte, un día de traballo e un fin de semana cheo de ska e boa compaña. compaña... ¿santa? non, mais bem diabólica, endiañada, da que me gusta a mín. esa mesma, a que escasea e boto tanto de menos... porque é certo, noto que últimamente, falta moita da miña xente o meu redor. non falo somentes dos de vigo, dos que, despois de todo, xa estou afeita a non velos; NON, falo deses outros, os que forman parte da túa vida en barna e que fai tempo que non ves. a todos eses, un bico gordecho, dos que fan ruído.
Aos de vigo, unha aperta inmensa!
boas noites, e moi boa sorte, que nunca ven de mais.
Oli
Subscrever:
Enviar feedback (Atom)
Sem comentários:
Enviar um comentário