A era dixital chega a Sors 47, convertendo este día tan ventoso, nunha historia de misterio. Eu, coma tiña internete, decidín traballar na casa conectándome o meu ordenador da facultade por escritorio remoto. A esto das 10 atopeime con Nina na cociña, que tamén decidira quedarse a traballar na casa. E agora, as 12: 30 pasadas, escoito a Gonzalo preguntar sorprendido ¿olaia?, si, estou aquí. O escoitar as miñas verbas sentiu que se esfumaba a tensión acumulada,: escoitara moitos ruidos e non sabía se fóra una bufarada ou se colara un ladrón no noso fogar. ¿E ti que fas na casa? lle pregunto, decidín quedarme a traballar aquí, pois xa somos tres lle digo, Nina tamén esta.
Esto pode sementar a ideia de que Internete nos une... porén, onte a noite, en lugar de estares todos xuntiños no salón coma antes, cada un andava a escarabullar na rede na súa habitación. E máis patético aínda: o plan que acadamos Nina máis eu de ires votar agora (a Falange, claramente), encher o papo, e ir o traballo despois, foi decidido polo messenger, de cortello a cortello, de cocho a cocho, deixando que as nosas mensaxes atravesaran unha parede e un armario tapizado. En fin....
alienación??
Rocki
e velaquí unha recomendación que me pasou a miña irmá:
http://www.aulaintercultural.org/article.php3?id_article=2420
bicos!
Subscrever:
Enviar feedback (Atom)
Sem comentários:
Enviar um comentário