Onte vin un can, era un can voador. Atopeino no alto da torre Agbar (o falo, pene, supositorio, consolador, percebe... ). Eu tamén cheguei alí voando; vou os xoves, pra ver como corre a noite cara a barcelona dende o mar. O ar estaba limpo (bem raro), e chegaba incluso o cheiro do peixe aínda por pescar. Alí haise que sentar con tino. Non teñas medo que non caes, dígome sempre. E simplemente contemplo e contemplo, miro ó redor até que teño a noite por riba de mín. Faltábanme dous minutos (3 coma moito) pra levantar o voo e voltar a casa. Primeiro escoitei un ladrido, porén, este primeiro semellaba vir de lonxe; pensei que viña de abaixo, de onde veñen todo-los ruidos. Pero o segundo veu das miñas costas, tal como cho conto. Asusteime tanto que peguei un pinchacarneiro! cando caín, as miñas patucas non atoparon o chan. Esto chámase esvarar, e é moi perigoso se estás no alto dun edificio. Comecei a deslizarme por todas esas fiestras de oficiña iluminadas; vin unha señorita no computador (traballando espida)... vin un home metendo o dedo no nariz... e xa no terceiro andar contando dende arriba, apareceu de novo o cadelo; agora debaixo meu, e camiñando en vertical coma se tal cousa; aguantoume co seu fuciño! foi a ostia meu, non penses que era un San Bernardo, non ó! era un puto chiguagua! El soíño me subiu outra vez pró alto, e unha vez alí, mireino cos ollos tan abertos que incluso se me caeu unha pupila. El miroume e dixo - guauuu, case morres.
E tal e como o dixo marchou voando e perdeuse na única nube que había no ceo (xusto enrima dunha fábrica).
Onte vin un can voando, e por iso me quedei até as 4 da mañá enriba da torre Agbar. Pero non volveu pasar, o único que voaba eran os avións, as pombas, e eu.
R.
1 comentário:
Quan reprenem les cervesetes al violeta??? Que nomes em queden dues setmanes a la meravellosa vil.la de gràcia!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Tonight??? Et truco quan plegui de trapeci! petons blau cobalt! Avises al pequetrol?
Enviar um comentário