segunda-feira, janeiro 28, 2008






Hoy ha entrado en la Sala de Becarios un viento del círculo polar ártico que me ha hecho temblar, pero no de frío, de emoción. Mi querido Thomas, al que yo llamaba “mi pichoncito” nos envió las fotos del trekking en las Svalbard. Estas son unas fotos que se hicieron esperar, porque era el reportaje más verídico de nuestra gran aventura. Thomas es fotógrafo y va a sacar un libro con fotos de estos parajes, aquellas que ha decidido no incluír en el libro, son las que nos envió por correo postal esta mañana. Un cd con fotos y vídeos que han conseguido emocionarme tanto, que si no he llorado, ha sido porque no estaba sola. Este viaje fue lo mejor que me ha pasado en la vida, y ojalá, algún día, tengáis la oportunidad de poner los pies (llevad botas!) en esa tierra árida y llena de pasiones.

Sem comentários:

SOIO CHUCK

As bágoas de Chuck Norris curan o cancro. É unha mágoa que non chorara nunca.

Chuck Norris pode gañar o xogo Conecta 4 en soio 3 mobementos.

Os dinosaurios miraron mal a Chuck Norris unha vez. UNHA VEZ.

Chuck Norris contou ata o infinito… dúas veces.

Chuck Norris morreu fai dez anos, soio que A Morte non foi quen de dicirllo.

A principal exportación de Chuck Norris é a dor.

Se lle preguntas a Chuck Norris que hora é, sempre responde “Faltan dous segundos”. Despois de preguntarlle “¿Dous segundos pra que?”, pégache unha patada xiratoria na faciana.

Chuck Norris pode pechar dun golpe unha porta xiratoria.

Chuck Norris pode dividir entre cero.

Chuck Norris pode queimar unha formiga cunha lupa... de noite.

Chuck Norris comeu unha vez unha tarta enteira antes de que os seus amigos lle poideran dicir que había unha bailarina dentro.