Cuando Joan y Tina salieron del coche, el taxista me preguntó si me despedía así de todo el mundo, porque estaba muy interesado en recibir, él también, un abrazo. Era un señor calvete y con canas, pero con mucho arte. Después de atravesar toda la Ronda del Medio escuchando piropos de lo más ingenioso, acordé con él un abrazo y un beso en la frente. Cogí mi maleta y haciendo eses (90% de likor kafé en sangre) me dirigí a la entrada del Prat. Tras dos vueltas en las puertas giratorias (sólo Chuk podría cerrarlas de un portazo), empezó el sueño: bostezos, carteles borrosos, butacas ultracómodas, canciones de los cuarenta principales que me parecen nanas y las rodillas que se empiezan a doblar. Llamo a Jersi, que me habla un ratito mientras hago la cola para facturar, y me voy a la zona de embarque. Allí hacía todavía más sueño. No se me ocurrió nada mejor que cronometrar los tiempos de las cintas transportadoras, en las dos direcciones, pongo a 0:00 el Casio, y ala!, a dejarse llevar. Di cuatro vueltas y calculé la media. Al terminar quise calcular su velocidad, así que, conté los pasos al lado de las cintas y obtuve la velocidad en pasos (de Oli) /minuto. Resuelto ya otro misterio de la humanidad (de nada), me fui por fin a la puerta de embarque: intenté leer o jugar a la Game Boy, pero unos ojos alcoholizados me lo impedían a base de lágrimas de destilación. En cuanto salimos del espacio aéreo de Catalunya y empezamos a sobrevolar Espanha, empezaron las nauseas; y así, con los ojos rojos, con sueño y ahora también con ganas de vomitar, pasé uno de los peores viajes en avión de mi vida. Pero la recompensa valía la pena: Galiza, donde ahora me encuentro, con un pulpo en la barriga y con la resaca de una noche de futbol nacional (selección Galega: “unha naçom, unha seleçom). Vale, en el femenino nos barrió Catalunya 1-6, pero… pero… joder, es que son malísimas (desde el cariño y el respeto, eh?)
En fin Pilarín, muchos besitos y algún que otro abrazo!
Oli
sexta-feira, dezembro 28, 2007
Subscrever:
Enviar feedback (Atom)
SOIO CHUCK
As bágoas de Chuck Norris curan o cancro. É unha mágoa que non chorara nunca.
Chuck Norris pode gañar o xogo Conecta 4 en soio 3 mobementos.
Os dinosaurios miraron mal a Chuck Norris unha vez. UNHA VEZ.
Chuck Norris contou ata o infinito… dúas veces.
Chuck Norris morreu fai dez anos, soio que A Morte non foi quen de dicirllo.
A principal exportación de Chuck Norris é a dor.
Se lle preguntas a Chuck Norris que hora é, sempre responde “Faltan dous segundos”. Despois de preguntarlle “¿Dous segundos pra que?”, pégache unha patada xiratoria na faciana.
Chuck Norris pode pechar dun golpe unha porta xiratoria.
Chuck Norris pode dividir entre cero.
Chuck Norris pode queimar unha formiga cunha lupa... de noite.
Chuck Norris comeu unha vez unha tarta enteira antes de que os seus amigos lle poideran dicir que había unha bailarina dentro.
Chuck Norris pode gañar o xogo Conecta 4 en soio 3 mobementos.
Os dinosaurios miraron mal a Chuck Norris unha vez. UNHA VEZ.
Chuck Norris contou ata o infinito… dúas veces.
Chuck Norris morreu fai dez anos, soio que A Morte non foi quen de dicirllo.
A principal exportación de Chuck Norris é a dor.
Se lle preguntas a Chuck Norris que hora é, sempre responde “Faltan dous segundos”. Despois de preguntarlle “¿Dous segundos pra que?”, pégache unha patada xiratoria na faciana.
Chuck Norris pode pechar dun golpe unha porta xiratoria.
Chuck Norris pode dividir entre cero.
Chuck Norris pode queimar unha formiga cunha lupa... de noite.
Chuck Norris comeu unha vez unha tarta enteira antes de que os seus amigos lle poideran dicir que había unha bailarina dentro.


Sem comentários:
Enviar um comentário