Y bueno, aquí estoy, en el cole. Llenando la mesa de pañuelos usados y todavía con la resaca de dos horas de clase de paleoceanografía. El sol entra através de las ventanas y rebota en la porquería de las cortinas. Algún pájaro se apoya en la varandilla, mira hacia dentro y se va volando. Es un bonito día para cometer un asesinato en masa.
Mi reloj marca las 11.47, y dice que es We 14 de noviembre de 2007. Me doy cuenta de que en el autobús nunca ocurre nada interesante. Ayer mismo, intenté provocar al menos una mueca en la cara de la monja que se sentaba a mi lado. Para ello abría de forma extraordinaria el libro de terror manga que estaba leyendo: “El Niño Gusano”. Una maravillosa historia llena de sangre, vómitos, podredumbre, cadáveres y extremidades que se caen. Cada vez que notaba cierta inclinación en su cabeza, yo abría el libro al máximo, de tal forma que su mirada lo encontrase sin remedio. Pero nada, la vieja monja o la monja vieja, no se inmutaba. Quizás se dio cuenta de mi intención y en su foro interno pensó: -esta pobre pánfila cree que me va a asustar a mí con esas chorradas. Y es que... despues de haber asistido a 24 exorcismos, un poco de vómito le da la risa.
En fin, que tras mi intento fallido de diversión en el bus, hoy me levanté con la mente clara y diáfana. La solución, pensé, está en viajar en metro. Y aquí empezó la carrera de obstáculos, las pruebas y castigos a los que Dios me sometió sólo para castigarme por lo de ayer. Primero, pasaron dos metros que no pararon. ¡Menuda tontería, oli, que más da! Pues no, no sabéis lo que esto supone: sácate el abrigo, ponlo a un lado, busca el libro, encuentra la página y la frase por la que vas, viene metro, cierro libro, lo meto en el bolso, cojo abrigo, y sas! Pasa de largo: repetimos operación, no una, sino, dos veces. Y despues, cuando al fin paró, me topé con un tren tan lleno de gente, que cuando se cerraron las puertas creí que me rebanarían la nariz. Empujones y más empujones, y lo que es peor, un sobaco mal oliente clavado en mi cara. Mochilas que te golpean y pies que calzan un 49 pisándote tus deditos del 37. Solo faltaba que ardiera para que me creyera que aquello era el infierno. Empecé a moverme estratégicamente, viendo las actitudes de las personas sentadas. Si están inquietas, si miran las paradas, si están absortas en un libro... y visualicé a la criatura que pensé me proporcionaría un asiento en la próxima parada. Estaba ansiosa, se revolvía como una cobra. Me puse a su lado (interrumpiendo cualquier contacto entre su silla y cualquier otro pasajero) y esperé. Pasaron dos paradas y no se movía. Ya empezaba a cabrearme cuando sacó un mapa del bolsillo (google maps), me fijé, y allí, al ladito de la estación donde me bajaba yo, tenía la hija de puta la X señalando el lugar. Rápidamente busqué a mi alrededor hasta descubrir a una vieja que buscaba algo en el bolso. Esa sí que se bajaría en la siguiente. Y así fue; pude, al fin, disfrutar 4 estaciones de mierda sentada. Lo justo para leer dos páginas de mi libro. Me bajé cabreada y pensando en mi maravilloso autobús con su monjita practicadora de exorcismos, pero cuando ya salía por la puerta a la calle, una chica celestial, depositó en mi mano un delicioso yogur griego, con su cucharilla y su panfleto promocional, y todo mi sufrimiento se vió recompensado. Dios no está de mi parte, vale, pero todos los Diosecitos del politeísmo griego antiguo, sí.
Muchos besos y feliz miércoles
Rocki
P.D. seguiré viajando en metro
quarta-feira, novembro 14, 2007
Subscrever:
Enviar feedback (Atom)
SOIO CHUCK
As bágoas de Chuck Norris curan o cancro. É unha mágoa que non chorara nunca.
Chuck Norris pode gañar o xogo Conecta 4 en soio 3 mobementos.
Os dinosaurios miraron mal a Chuck Norris unha vez. UNHA VEZ.
Chuck Norris contou ata o infinito… dúas veces.
Chuck Norris morreu fai dez anos, soio que A Morte non foi quen de dicirllo.
A principal exportación de Chuck Norris é a dor.
Se lle preguntas a Chuck Norris que hora é, sempre responde “Faltan dous segundos”. Despois de preguntarlle “¿Dous segundos pra que?”, pégache unha patada xiratoria na faciana.
Chuck Norris pode pechar dun golpe unha porta xiratoria.
Chuck Norris pode dividir entre cero.
Chuck Norris pode queimar unha formiga cunha lupa... de noite.
Chuck Norris comeu unha vez unha tarta enteira antes de que os seus amigos lle poideran dicir que había unha bailarina dentro.
Chuck Norris pode gañar o xogo Conecta 4 en soio 3 mobementos.
Os dinosaurios miraron mal a Chuck Norris unha vez. UNHA VEZ.
Chuck Norris contou ata o infinito… dúas veces.
Chuck Norris morreu fai dez anos, soio que A Morte non foi quen de dicirllo.
A principal exportación de Chuck Norris é a dor.
Se lle preguntas a Chuck Norris que hora é, sempre responde “Faltan dous segundos”. Despois de preguntarlle “¿Dous segundos pra que?”, pégache unha patada xiratoria na faciana.
Chuck Norris pode pechar dun golpe unha porta xiratoria.
Chuck Norris pode dividir entre cero.
Chuck Norris pode queimar unha formiga cunha lupa... de noite.
Chuck Norris comeu unha vez unha tarta enteira antes de que os seus amigos lle poideran dicir que había unha bailarina dentro.


Sem comentários:
Enviar um comentário