terça-feira, julho 17, 2007

FROM TOKYO WITH LOVE

Un buen concierto de ska empieza en un bar llamado “la chavalita”; o eso me dijo mi acompañante, ya que el letrero se había caído… dos cortos de cerveza y conversaciones más que interesantes a nuestro alrededor… lléname más la copa que hoy he tenido un mal día… mi mujer me ha dejado después de cuatro años sin decirme nada… un transexual entra y pide la llave para el baño… todos llaman al camarero por su nombre… de alguna forma, me acuerdo de Torrente… es hora de irse, los teloneros, Soweto, ya habrán empezado… nos acercamos a la Sala Apolo y empieza el desfile de tirantes, sombreros y corbatas a cuadros…ESTÁ PROHIBIDO EL CONSUMO DE ESTUPEFACIENTES EN EL LOCAL… lo avisa un papel que te dan al entrar y que se acumulan arrugados en el suelo dos metros más atrás del hombre que los reparte… subimos las escaleras y ya se escucha ese saxo… impresionante grupo catalán… suave, relajado… el ska más clásico jamaicano… ideal para ir cogiendo el ritmo, a sabiendas de lo que viene después… ska japonés, rápido y salvaje. Otra cerveza y una visita al puestecillo de Merchandaisin, un paquistaní que sólo habla inglés vendiendo parches escritos en japonés… qué internacional… se retiran los Soweto con unas presentaciones individuales que hacen las delicias de los más exigentes… me quedo con el “Love me forever”. Haces más tiempo yendo a la barra… polos de Fred Perry, pantalones por encima del tobillo, y alguna rasta rompiendo un poco el estilo urbanita de los setenta. Y ya están… impresionante entrada, los nueve genios vestidos con pantalón y camisa negra, chaleco y americana blanca con solapas negras… algún sombrero, gafas de sol, y un clavel en la solapa… ¿se lo habrá vendido un chino?... qué ritmo frenético! Se te doblan los brazos y las suelas de los zapatos se despegan del suelo, un brazo para arriba y otro para abajo… compensando… empujones amistosos entre un público que se derrite… está vez las cámaras digitales están del otro lado, apuntándolos a ellos… a los japoneses… el guitarrista está como loco, se nota que disfruta… ¿más que el público?, lo dudo… el cantante se dirige a una masa que a diferencia que en Japón, no bailán en una línea perfectamente estructurada… ojo, está hablando en catalán, bona nit, y somi nois!... se los está ganando a todos…cuatro canciones de vértigo y empieza a bajar el ritmo, los brazos se acomodan más cerca del cuerpo y la masa de cabezas dibuja un vaivén de olas al compás de algunos temas realmente buenos… alguna te la pierdes… ya se sabe, cerveza… ¿dónde está el baño?... en un concierto de ska una chica no hace cola en baño… un chico quizá sí… sales y…una versión del Frère Jaques, Frère Jaques, dormez vous! No dan tregua, no puedes parar... y más tarde lo que para mí fue el mejor momento, la versión ska de la Banda Sonora del Padrino… y es que cada uno, puede elegir su canción… eso fue lo que hizo la gente, tatarear aquel tema que quedó sin sonar, esperando impacientes que volvieran a salir… y así lo hicieron… pero como todo lo bueno… se acabó pronto… ska, ska, ska!

O.Cerdeira

Sem comentários:

SOIO CHUCK

As bágoas de Chuck Norris curan o cancro. É unha mágoa que non chorara nunca.

Chuck Norris pode gañar o xogo Conecta 4 en soio 3 mobementos.

Os dinosaurios miraron mal a Chuck Norris unha vez. UNHA VEZ.

Chuck Norris contou ata o infinito… dúas veces.

Chuck Norris morreu fai dez anos, soio que A Morte non foi quen de dicirllo.

A principal exportación de Chuck Norris é a dor.

Se lle preguntas a Chuck Norris que hora é, sempre responde “Faltan dous segundos”. Despois de preguntarlle “¿Dous segundos pra que?”, pégache unha patada xiratoria na faciana.

Chuck Norris pode pechar dun golpe unha porta xiratoria.

Chuck Norris pode dividir entre cero.

Chuck Norris pode queimar unha formiga cunha lupa... de noite.

Chuck Norris comeu unha vez unha tarta enteira antes de que os seus amigos lle poideran dicir que había unha bailarina dentro.